سوالات متداول

هر دو درد حاد و مزمن از مسائل بهداشتی مهم در ایالات متحده هستند. در واقع، تخمین زده شد که درد مزمن تنها در سال ۲۰۱۲ بیش از نیم میلیارد دلار هزینه از دست دادن بهره وری و خدمات پزشکی داشته است.

بسیاری از مردم در مورد طبقه بندی درد و اینکه آیا درد آن ها واجد شرایط حاد یا مزمن است سردرگم هستند.

درد حاد یک پاسخ فیزیولوژیکی طبیعی به آسیب است به شوک دردی که هنگام بریدگی یا سوختن خود در حین پخت و پز احساس می کنید فکر کنید. درد حاد به سرعت ایجاد می شود، بسیار شدید است و در مدت کوتاهی به طور کامل فروکش می کند. بیشتر دردهای حاد بعد از سه ماه از بین می روند.

اگر درد حاد به درستی درمان نشود، می تواند به درد مزمن تبدیل شود دردی که بیش از سه ماه ادامه دارد.

درد مزمن زمانی اتفاق می‌افتد که سیگنال‌های درد در مغز مدت‌ها پس از بهبودی پس از بیماری یا آسیب به صدا در می‌آیند. یکی از بزرگترین دلایل درد مزمن آسیب به اعصاب محیطی پس از آسیب اولیه است. حتی پس از بهبودی آسیب، اعصاب آسیب دیده به دریافت و ارسال سیگنال های درد به بدن ادامه می دهند.

برای هر دردی که بیش از سه ماه طول بکشد باید به دنبال درمان باشید. نادیده گرفتن درد مداوم می تواند باعث بدتر شدن آن شود و ممکن است درمان را دشوارتر کند.

داروهای اپیوئیدی باعث ایجاد یک بحران بزرگ بهداشتی و اقتصادی در ایالات متحده شده است.

بر اساس گزارش موسسه ملی سوء مصرف مواد، روزانه بیش از ۱۱۵ نفر پس از مصرف بیش از حد مواد افیونی در سال ۲۰۱۷ جان خود را از دست دادند. این مصرف بیش از حد به دلیل استفاده از داروهای مخدر غیرقانونی مانند هروئین، مواد افیونی مصنوعی ساخته شده غیرقانونی مانند فنتانیل، و مواد مخدر تجویزی بود.

برای افرادی که درد مزمن شدید را تجربه می کنند، ایده مصرف چنین داروهای اعتیادآور برای کنترل درد نگران کننده است. ترس از اعتیاد در واقع یکی از بزرگترین نگرانی های بسیاری از بیماران هنگام مراجعه به درمان است.

مهم است که عوامل خطر خود را برای اعتیاد به مواد افیونی درک کنید و با متخصص مدیریت درد خود صحبت کنید تا درمان هایی را پیدا کنید که با آنها راحت هستید. برخی از عوامل خطر کلیدی برای اعتیاد به مواد افیونی عبارتند از:

  • زندگی در یک منطقه روستایی
  • داشتن درآمد سالانه کمتر
  • مصرف دوز روزانه بالاتر از یک مسکن مخدر
  • داشتن سابقه بیماری روانی
  • داشتن سابقه سوء مصرف یا وابستگی به مواد مخدر یا الکل

در صورت مصرف صحیح، داروهای اپیوئیدی تجویزی می تواند روشی موثر برای تسکین درد مزمن باشد. با این حال، طیف وسیعی از گزینه‌های مدیریت درد وجود دارد که شامل داروهای مخدر با نسخه نمی‌شود.

فتق دیسک زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از مواد دیسک بین مهره‌ای برآمده شده و به داخل کانال عصبی «بیرون می‌آید». این می تواند باعث ایجاد فشار بر روی نخاع یا ریشه های عصبی شود و باعث درد، بی حسی یا گزگز در بازو یا پا شود. این یک وضعیت بسیار نادر جراحی است و معمولاً با درمان غیر جراحی پاسخ می دهد. این اغلب به عنوان "دیسک لغزنده" نیز شناخته می شود و با قطعه دیسک پاره شده، که گاهی اوقات می تواند منجر به جراحی شود، بسیار متفاوت است.

بسیاری از شرایط دیگر وجود دارد که می تواند باعث کمردرد شود. برخی از این موارد مادرزادی هستند، مانند اسکولیوز. با این حال، بیشتر علل کمردرد ناشی از آسیب یا ضربه است.

علل شایع کمردرد عبارتند از:

  • کشیدگی عضلات
  • برآمدگی یا فتق دیسک
  • بیماری دژنراتیو دیسک
  • تنگی کانال نخاعی
  • سیاتیک یا گرفتگی عصب
  • التهاب مفصل ساکروایلیاک

همچنین بسیاری از شرایط دیگر وجود دارد که می تواند به کمردرد کمک کند. این شرایط تقریباً همیشه به صورت غیر جراحی درمان می‌شوند و در اکثر مواقع نتیجه موفقیت‌آمیز دارند.

تزریق استروئید اپیدورال، قرار دادن کورتیزون، یک عامل ضد التهابی قوی، در فضای اپیدورال است که به دیسک و ستون فقرات نزدیک می شود. درمان تزریق اپیدورال بیش از ۴۰ سال است که وجود دارد. این شامل استفاده از استروئیدها یا داروهای بیهوشی است که با حداقل عوامل خطر، فواید خوبی را ممکن می سازد. هدف اصلی تزریق اپیدورال کوچک کردن تورم در دیسک‌های برآمده یا فتق‌شده و کاهش هرگونه التهابی است که اطراف دیسک را احاطه کرده و ممکن است به عصب نخاعی فشار وارد کند.

گاهی اوقات درد یا احساس سوزن سوزن شدن می تواند در بازوها، دست ها، پاها یا پاها وجود داشته باشد. موارد زیادی وجود دارد که باعث این علائم می شود، از جمله:

  • سندرم تونل کارپال
  • آسیب اعصاب محیطی

فتق یا ملتهب دیسک در دیسک می تواند عصب را که به بازو یا پا حرکت می کند تحریک یا فشرده کند و در نتیجه علائم درد، بی حسی یا گزگز ایجاد کند. علائم گاهی اوقات می توانند از یک اندام به اندام دیگر بروند. اگرچه این ممکن است باعث زنگ خطر شود، گزینه‌های درمانی غیرجراحی زیادی وجود دارد.

ام آر آی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی، نوعی مطالعه رادیوگرافی قدرتمند است که بدون استفاده از اشعه، تصویر تشخیصی واضحی را ارائه می دهد. تصویر MRI نماهای بهتری از قسمت بدن مورد نظر ارائه می دهد. به عنوان مثال، اسکن MRI از ستون فقرات، دید بهتری از دیسک‌های پشت، و همچنین اعصاب و سایر بافت‌های نرم ارائه می‌کند.

پزشک می تواند به فیلم های MRI نگاه کند و تشخیص دهد که آیا عصب فشرده شده، دیسک تحلیل رفته، تومور یا در برخی موارد تنگی نخاعی وجود دارد یا خیر. پزشک ممکن است از MRI ​​برای ارتباط با علائم و معاینه فیزیکی بیمار استفاده کند. بزرگترین مزیت MRI در توانایی آن است که به پزشک اجازه می دهد تا داخل بدن را بدون نیاز به جراحی یا تشعشعات مضر بالقوه ببیند.